۱۳۹۹-۰۳-۳۰

مهدی ضمیری: اتحاد دوکره فرا رسیده است

کره شمالی چین با ابعاد کوچکتر

مدرن پیشرفته  

خروج تمامی نیروهای آمریکایی  از خاک کره  خواست  مردم دوکره

 کره شمالی از ویژگی های منحصر به فردی  بر خوردار است اولا با روسیه و چین  دو کشور نظامی اقتصادی  قدرتمند همسایه است و از طرف دیگر با بخش اشغالی کره جنوبی  تحت کنترل  آمریکا  که این کشور را به یک روسپی خانه جهانی تبدیل کرده است  و صدها نفر دختران و زنان هرساله توسط سربازان آمریکایی که از هیچ پرنسیپی  بر خوردار نیستند  و حیثیت و اعتبار انسانی ندارند  مورد تجاوز جنسی قرار میگیرند  و بر طبق توافق بین  نیم کره جنوبی مستعمره آمریکا  این کشور نمیتواند و اجازه ندارد  متجاوزان را محاکمه کند  در همین رابطه ده ها بار تظاهرات بزرگی در کره جنوبی سالیانه برگزار میشود که خواهان خروج این نیروهای وحشی آمریکایی از این بخش کره خاکی هستند .

در کنگره قاهره  پس از شکست فاشیسم در جنگ جهانی دوم  و تقسیم کره بین دو کشور آمریکا و شوروی توافق کردند تا یک کشور کره واحد تشکیل شود و به رسمیت شناخته شود.  کره بیش از صدو پنجاه سال مستعمره ژاپن بود و تنها بعداز جنگ جهانی دوم بین شوروی و آمریکا بر اساس اشغال سرزمین دوبخش کره  اشغال شد . بعداز آغاز جنگ سرد بین بلوک شرق و غرب  کره بین این دو کشور با دو ایدیو لوژی مختلف شکل گرفت.

 از آنجا که کره تحت استعمار ژاپن پیش از پایان جنگ جهانی  دوم بود و کمونیست ها سالها برای رهایی کره از استعمار ژاپن جنگیده بودند و بخشهای بزرگی خاک کره را  کنترل میکردند  تحت رهبر کیم ایل سونگ   رهبر کره شمالی تلاش کردند بسرعت دو بخش کره را  بر اساس توافق قاهره متحد کنند که آمریکا حاضر به برنامه این اتحاد نشد و بخش کره جنوبی را همچنان در کنترل داشت که جنگ چریکی بر علیه آمریکا و بخش جنوبی کره که عمدتا در زیر یوغ فاشیسم ژاپن بودند  آغاز شد.

در 25 ژوئن 1950 مبارزان شبه جزیره کره در اقدامی هم آهنگ درصدد آزاد کردن بخش جنوبی کره بر آمدند که آمریکا مداخله کرد و عملا طرف فاشیستهای ژاپنی  را گرفت  که هنوز در خاک کره فعال بودند حمله همه جانبه  پارتیزانهای کره شمالی و نیروهای مبارز کره جنوبی  با پشتیبانی شوروی و چین  در قبال حمله  زمینی وهوایی آمریکا و شکست سخت آمریکا این کشور مجبور به امضاِء قرار داد صلح شد.  و از آنجا که هم شوروی و هم چین در مبارزه با فاشیسم  افسار گسیخته  تمرکز را بر روی فاشسیم اروپا و ژاپن گذاشته بودند  با برنامه  تدارک دیده شده آمریکا را تا مرز فعلی دو بخش کره عقب راندند  و قرار داد صلح   را به آمریکا تحمیل کردند.

 آمریکا بلافاصله بخش کره جنوبی را به  پایگاه نظامی در جنوب شرقی آسیا  تبدیل کرد تا بقول خودش چین و شوروی را در محاصره  و کنترل داشته باشد که آغازی بود برای جنگ سرد  آمریکا تنها در جنوب شرقی آسیا بیش از چهارصد پایگاه نظامی دارد .   

جمعیت کره جنوبی حدود ۵۱ میلیون نفر است که اکثریت را کره‌ای‌ها تشکیل می ‌دهند. ۴۶٫۵ درصد از مردم این کشور مذهب ندارند  زبان رسمی و رایج، زبان کره‌ای است

از سال ۱۹۴۵ که دو کره از هم جدا شدند، تغییرات فرهنگی مختلفی  را تجربه کرده‌اند، ولی فرهنگ غالب کره ای مشترک بوده است . از نگاه فرهنگی، شبه‌جزیرهٔ کره بخشی از همسایهٔ بزرگترش، یعنی چین قرار داشت. دو کره هیچ‌ وقت نتوانسته‌اند خود را  از این حیث، از چین جدا کنند حتی در برنامه‌های فرهنگی

همزمان با اوج گیری درخواست اتحاد دوکره  و بیرون راندن قوای نظامی آمریکا از کره متحد یک بار دیگر نیروهای راست  طرفدار آمریکا  درصدد بهم زدن  همکاری دو  بخش کره شمالی و جنوبی بر آمده اند

 در حالیکه  دوران آمریکای در هم شکسته فرا رسیده است ولی  بازهم رسانه های راست افراطی از همه قماش  قلم بدست در صدد تحریف واقعیت ها  بر آمده و نگران اتحاد دوکره هستند  . خواست اتحاد دو کره  با توجه به  جمعیت دو کشور که به  هشتاد میلیون میرسد  دیگر بر کسی پوشیده نیست کره جنوبی مرکز مونتاژ صنایع آمریکا و ژاپن  بدون هیچ اختیاری در مورد استقلال  اقتصادی  که تا کنون  بخشی از آِیالات متحده آمریکا بوده که منابع  زیادی بر خلاف کره شمالی ندارد  و از نظر نظامی پادگان نظامی آمریکا در جنوب شرقی آسیاست  مانور این کشور بسیار محدود به جزیره کوچکی است که نصف خاک کره شمالی هم نمیشود تازه کره شمالی از منابع معدنی فراوانی بر خوردار است که امکان خود کفایی را به  کل کشور داده است .

کره جنوبی  مرکز  آموزش  مرتجعترین نیروهای مذهبی ضد چپ جهان است  که شبانه روز از طریق انواع  کلیساهای آمریکایی که تعداد آنها کم هم نیستند  شبانه روز بر علیه کمونیست ها و مذهب کنفوسیوس  فعالند  همان فاناتیکرهایی که پس از شروع اپیدمی کرونا  مردم را به کلیساها کشاندند و ادعا کردند که کلیسا   مانع ورود ویروس خواهد شد نشان به همان نشان که رژِم سراپا نظامی کره جنوبی  همه آنها را پس از پخش ویروس تعطیل کرد و بسیاری از آنها فرار را بر قرار به آمریکا ترجیح دادند

با آغاز بلبشو در آمریکا  طغیان  عمومی بر علیه حضور نظامی آمریکا در کره جنوبی جان گرفته  که از سال 1951 تاکنون  کره جنوبی را به بزرگترین پادگان نظامی جهان با همه سلاحهای موجود از جمله بمب اتمی  مسلح کرده است  و از آنجا که راستهای نژاد پرست و ضد کمونیست در این کشور کم نیستند  خطر اقدامات تخریبی از جمله استفاده از این  ابزار جنگی  برای بهم ریختن اوضاع  بسیار وجود دارد  از جمله آن کره جنوبی و سرد مداران راست  و محافظه کار آن  بیک باره نیروی نظامی فراوانی را در مرز دوکره به کمک آمریکا آغاز کرده اند .

 همکاری توافق شده  بین دو کشور را کره جنوبی  یک طرفه بهم زده  و از آنجا که سیاست بی ثبات کردن کره شمالی  هدف اصلی است   سیلی بسمت خودشان بر گشت و کره شمالی دفتر همکاری دو دولت را در مرز  مشترک که عملا  از طرف کره جنوبی غیر قابل استفاده بود منفجر کرد  و اعلام کرد که هرگونه واکنش نظامی چه از طرف آمریکا و چه از طرف راستهای فاشیست  را پاسخ نظامی خواهد داد که دستان آمریکا را  در حنا گذاشت  که خود در گیر معضل بی اعتباری داخلی و جهانی قرار دارد و سر در گریبان کرونا با تلفات سنگین و الوده بودن بیش از دوملیونفر این کشور نشان داده است که قادر نیست مشکلات کشور را مدیریت کند  بنابراین قادر نیست راستهای جنگ طلب کره جنوبی را حمایت نظامی کند .

واقعیت آن است که امروزه کره شمالی علی رغم تحریم های آمریکا و شرکا  به قدرت هسته‌ای و دارای یکی از بزرگ ترین نیروهای نظامی و موشکی جهان تبدیل شده و همزمان با چین که از رفاه اجتماعی  وسیعی بر خوردار است. و همسایه دو کشور ثروتمند چین و روسیه قرار دارد  که هرنوع دست از پا خطا کردن محافظه کاران کره جنوبی و آمریکا  هزینه گزافی و حتی پاشیدگی آمریکا را در پی خواهد داشت  

 الویت اول کره شمالی پس از جنگ جهانی دوم  خود کفایی مواد غذایی و صنعتی کردن  تدریجی کشور بود کره شمالی  موفق شد تمامی برنامه های از پیش تعیین شده را اجرایی کند . اما همزمان با پیشرفتهای صنعتی و علمی این کشور  انتقال سلاحهای اتمی آمریکا به کره جنوبی و جزایر اطراف آن اولویتهای دیگری را می طلبید درحقیقت شاید کمتر کسی به یاد بیاورد که اقتصاد کره شمالی، زمانی مایه رشک طیفی از نخبگان کره جنوبی نبوده  باشد.

 این کشور بعداز جنگ جهانی دوم از همه امکانات شوروی سابق و چین با داشتن مرز مشترک زیاد  استفاده کرد  و پس از رقابت اتمی بین دو بلوک بسرعت خودرا به مدرن ترین سلاحهای  اتمی و غیر اتمی  مسلح کرد و بدین ترتیب هزینه نظامی  کمر شکنی را به آمریکا که چهارصد پادگان نظامی در منطقه دارد تحمیل کرد.

در سال ۱۹۵۹، کیم ایل سونگ رهبر وقت کره شمالی  با توجه به دست  آوردها پیش بینی کرد ه بود که کشور او در عرض  ده سال  به خودکفایی صنعتی  خواهد رسید و از نظر تولید سرانه صنعتی  خود را به سطح کشورهای پیشرفته خواهد رساند ولی این برنامه ریزی با رقابت دو ابر قدرت که بطور وحشیانه ای  آغاز شده بود کره شمالی الویت را بر روی قدرت نظامی گذاشت در عین حال که ارتش در تولید  مایحتاج کشور نیز نقش موثری و تعیین  کنند ه ای  بازی میکرد.

رشد اقتصادی کره شمالی در طول برنامه سه ساله ۱۹۵۴-۱۹۵۶ به عدد باورنکردنی ۳۰ درصد برنامه پنج ساله رسیده بود. رشدی که البته بخش اعظم آن حا صل بازسازی آن از کشور تخریب شده در دوران بعد از جنگ کره (۱۹۵۰-۱۹۵۳) محسوب می شد  ولی هرچه بود، در دهه ۱۹۶۰ کره شمالی را پویاترین قدرت اقتصادی آسیا بعد از ژاپن می دانستند.

گزارش های از طبقه بندی خارج شده سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، حاوی مقایسه هایی از وضعیت اقتصادی کره شمالی و کره جنوبی هستند که با تصورات امروز تفا وت معنی ‌داری دارند

مثلا گزارش ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۷  سازمان سیا تحت عنوان مقاصد و قابلیت های کره شمالی در مقایسه صنعتی خود بهتر از  کره جنوبی از سال 1954 تاکید دارد مخصوصا  تا ۱۹۶۰، رژیم کره شمالی در جهت اهداف در زمینه صنعتی

 شدن سریع و دستیابی به درجات بالای خودکفایی، پیشرفت های عظیم صورت گرفته است . چنین دستاوردی، تحسین برخی از مردم کره جنوبی، به ویژه دانشجویان و روشنفکران را برانگیخت که از پیشرفت نسبتا پایین اقتصادی خود دلسرد شده بودند." سیا هشدار می دهد که این پدیده، "به یکی از محورهای اصلی تبلیغات کمونیست ها در موضوع [تبلیغ] اتحاد دوکره تبدیل شده است".

گزارش می افزاید البته در دهه ۱۹۶۰، رشد اقتصادی کره جنوبی شدت گرفته ولی تا زمان تنظیم گزارش، درآمد سرانه آن هنوز پایین تر از کره شمالی است

یک گزارش جدیدتر سیا، که در مه ۱۹۷۲ و تحت عنوان "کره شمالی و جنوبی، دو مسیر جدای توسعه اقتصادی" منتشر شده، می گوید "در سال های اخیر ساختار اقتصاد هر دو کشور کمابیش یکسان رشد کرده " و سپس به توضیح تفاوت های موجود میان دو اقتصاد پرداخته است. بنا بر این گزارش: "در سال ۱۹۷۱، کشاورزی یک چهارم تولید ناخالص ملی را در کره جنوبی و حدود یک پنجم این تولید در کره شمالی را تشکیل می داد. سهم صنایع در تولید ناخالص ملی، در کره جنوبی حدود ۳۰ در صد و در کره شمالی بیش از ۴۰ درصد بود. هرچند بخش خدمات... سهم بزرگ تری را در تولید ناخالص ملی کره جنوبی تشکیل می داد."

در بخشی از همین گزارش بر مبنای اطلاعات سال ۱۹۷۱، میزان تولید الکتریسیته در کره جنوبی حدود ۶۵ درصد کره شمالی، و میزان تولید ماشین ابزار تنها ۳۱ درصد کره شمالی عنوان شده در حالی که جمعیتِ آن وقتِ کره جنوبی حدود دو و نیم برابر همسایه شمالی خود بوده است

گزارش سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا در سال ۱۹۷۲ نهایتا تاکید دارد که در زمان تهیه گزارش، مزیت اقتصادی کره جنوبی، در بخش های کشاورزی و خدمات، و مزیت نسبی کره شمالی، در زمینه صنایع سنگین و نیز درآمد سرانه بوده - که گزارش این درآمد را در کره شمالی حدود ۲۰ درصد بالاتر از کره جنوبی تخمین می زند

در مورد وضعیت نسبی درآمد سرانه در دو کره، البته تخمین های متفاوتی وجود دارد و در برخی از آنها، کره شمالی دارای برتریِ ذکر شده در گزارش مه ۱۹۷۲ سیا نیست. ولی اغلب تخمین ها حکایت از آن دارند که تا سال ۱۹۷۳، کره شمالی و کره جنوبی به لحاظ درآمد سرانه وضعیت تقریبا برابری داشته اند

افزایش تصاعدی فاصله دو کره

به خاطر عدم انتشار اطلاعات اقتصادی در کره شمالی، اطلاع از میزان تولید ناخالص داخلی این کشور به راحتی ممکن نیست. اما بانک مرکزی کره جنوبی و برخی موسسات جهانی، بر مبنای داده هایی که به دست می آورند تخمین هایی را در این زمینه منتشر می کنند

کره جنوبی هم اکنون، یازدهمین اقتصاد بزرگ دنیا و یکی از مونتاژ کنندگان  صنعتی در جهان محسوب می شود که برخی شرکت های آن همچون سامسونگ، ال جی یا هیوندای که همگی زایده های کمپانیهای آمریکا و ژاپن هستند  سهم بزرگی از بازارهای اروپا، آسیا و آمریکا را به تسخیر خود در آورده اند این گزارش  درست نیست برای اینکه بخش اعظم کارخانجات کره جنوبی  متعلق به شرکتهای آمریکایی است که فقط صنایع مونتاژ را شامل میشود .

 بیشتر تولیدات کره جنوبی در چین تولید  و مونتاژ میشوند در واقع در کره جنوبی دلالا ن مفت خور آمریکا جا خوش کرده اند چون کره جنوبی منابع طبیعی لازم برای این نوع تولیدات را ندارد انهم تولید انبوه  تازه خود امریکا هم به همین ترتیبب  تمامی تلفنهای جهان در چین تولید میشود و صاحبان و سفارش دهندگان آنها دلالانی بیش نیستند .   

کره شمالی اما در سه دهه گذشته بارها دچار خشک سالی  و سیلاب شده است با وجود همسایگانی چون چین و روسیه و ذخایر مواد غذایی فراوان هرگز مشکل مواد غذایی در طول حیات خود نداشته است  تازه  میلیون ها نفر کره ای در مرز دو کشور چین و روسیه زندگی میکنند . از آنجا که کار تولیدی در کره شمالی جمعی است در کاشت ، برداشت و ذخیره مواد غذایی این کشور هر گز مشکل گرسنگی و بی غذایی نداشته است .

کشور کره شمالی دوبرابر کره جنوبی وسعت دارد و مناطق کوهستانی فراوان  که ابرهای باران زا را بسرعت تبدیل به بارانهای شلاقی میکند که موجب فرسایش سطح زمین مخصصا در مناطق کوهستانی میشود . البته این سیلابها وقتی از مناطق کوهستانی سرازیر میشوند میتوانند فرسایش خاک  فراوانی ایجاد کنند که ترمیم آنها ده ها سال طول میکشد  .

 در تمام دوران بعداز انقلاب کره این کشور فقط یک با ر آنهم در اثر باران های موسمی ، شلاقی و فرسایش خاک ، ایجاد سیلاب از سازمان جهانی خوارو بار درخواست کمک آنهم محدود کرده است  و نه بیشتر   درآمد سرانه کره شمالی  معادل در آمد سرانه چین است .

کره شمالی از بدو انقلاب تا کنون فقط یک بار که در بالا اشاره شد از منابع جهانی در خواست کمک کرده است  مردم کره شمالی یکی از سرزنده ترین مردم جهانند  اکثر قریب به اتفاق آنها از کودکستان تا پایان دانشگاه  از امکانات رایگان استفاده میکنند  و اصولا بیسواد ندارند  . تازه به تکنیک اتمی و هیدروژنی هم مسلح هستند  و خیلی راحت به ترامپ هشدا ر دادند کوچکترین اقدام نظامی علیه کره شمالی  معادل بمباران واشینگتون و دیگر شهرهای آمریکا خواهد بود  این است که ترامپ و تیم  خرافه گرای وی بسرعت با کره شمالی وارد مذاکره شدند و جرات ندارند دست از  پا خطا کنند آنهم در شرایطی که دوکره خواهان اتحاد هستند  و برای آمریکا نقشی تعیین نکرده اند  این است که سرمایه داران و دلا لان  کره جنوبی بار و بندیل را بسته و در حال فرار به کعبه خود آمریکا هستند. 

چهارمین ارتش بزرگ جهان

میزان تعیین کننده ای از فاصله موجود، ناشی از هزینه انتخاب های راهبردی کره شمالی در زمینه تسلیحاتی و هسته ای کشورهای غربی را حسابی گیج کرده است  ولی یک چیز کاملا مسجل است هیچ کشوری جرات تجاوز به خاک کره شمالی را ندارد حتی آمریکا 

پیونگ یانگ  به یک شهر مدرن با آ سمان خراشهای بی نظیرتبدیل  شده است  هر پنج شهر دیگر کره شمالی به همین ترتیب تمامی اتوبان ها عریض و مرمت شده اند و انواع ماشینهای تولید داخلی در راه هستند همانند  شهرهای چین اینها همه نتایج یک برنامه پنج ساله است

هزینه نظامی کره شمالی  مثل کشورهای غربی نیست که در آن بچاپ بچاپ است و از گرده مردم  سوء استفاده میکند در کره شمالی بازدهی کار و راندمان آن تعیین کننده است که میتواند خود را  از نظر تکنیکی به بمب اتمی و هیدروژنی مسلح کند و هرساله نمایش قدرت ارتش را برخ بکشد

نتیجه آنکه مطابق گزارش موازنه نظامی ۲۰۱۷، در این سال کره شمالی با وجود برخورداری از نصف جمعیت کره جنوبی، ارتشی دو برابر با حدودا ۱.۲ میلیون نفر پرسنل داشته است. همچنین با وجود برتری هوایی سئول به لحاظ کیفیت و تعداد هواپیما (۵۶۷ در مقابل ۵۴۵)، پیونگ یانگ از نظر توپخانه (۲۱ هزار به ۱۱ هزار)؛ تانک (۳۵۰۰ به ۲۴۰۰) و زیردریایی (۷۳ به ۲۳) بر سئول برتری دارد تازه معلوم نیست اگر جنگی صورت گیرد  مردم  کره جنوبی چه عکس العملی نشان خواهمند  داد

 از همین الان گزارش شده است که بسیاری از خارجی های مقیم  کره جنوبی را ترک میکنندکه خود نشانه ناامنی جامعه در شرایط بهرانی است   

برخی از ویژگی های نظامی کره شمالی، آن را نه تنها فراتر از رقیبِ به شدت مسلح خود یعنی کره جنوبی نشان میدهد  بلکه  در سطح قدرت جهانی قرار می دهند. مثلا اگرچه کره شمالی از نظر جمعیت در رده ۵۲ دنیا قرار گرفته، اما چهارمین ارتش بزرگ دنیا را دارد. تعداد نیروهای ویژه و نیز زیردریایی های کره شمالی نیز، بعد از آمریکا در رده دوم جهانی هستند

پیونگ یانگ، یکی از قدرت مندترین نیروهای موشکی دنیا را دارد و موشک های آن، با برد حداکثر ۱۳ هزار کیلومتر،هر نقطه  آمریکا  و اروپا را در تیررس دارند

از همه اینها مهم‌ تر، قدرت هسته ای کره‌ شمالی است که گفته می شود شامل ۲۰ الی ۳۰ سلاح اتمی است  پیونگ یانگ حتی  مدعی آزمایش بمب هیدروژنی هم  شده هرچند این ادعا هنوز به اثبات نرسیده است

این ویژگی ها، ظاهرا همان چیزهایی هستند که مدل کره شمالی  را عرضه میکند و ستایش کنندگان فراوانی هم دارد  که برای کشورهای جهان سوم  از جمله ایران جذاب است در نگاه این ستایش کنندگان، تبدیل شدن پیونگ یانگ به یک قدرت برتر نظامی، به ویژه در عرصه های موشکی و هسته ای، حکومت این کشور را برای همیشه در مقابل هرگونه تهدیدی مصون کرده و درنتیجه، دستاورد عظیمی است.

 رهبران  گذشته کره جنوبی یعنی خانواده پارک  عمل کرد وحشتناکی داشتند اولین رییس جمهور کره جنوبی یک افسر فاشیست در ارتش ژاپن بود که توسط رییس سازمان امنیت  خودش بطرز فجیعی کشته شد خود رئیس جمهور با هلیکوپتر تا سه هزار و پانصد نفر را با تیر باردر یک شهر هانجو قتل عام کرد.  همسرش با هاراکیری خود کشی  و حشتناکی کرد که یکی از وحشتناک ترین شیوه خود کشی است  دخترش پارک  به اتهام دزدی محکوم به 26 سال زندان شده که فعلا دارد آب خنک میخورد. و احتمالا زنده از زندان بیرون نخواهد آمد خانواده ای منفور ، جانی و دزد با تفکرات فاشیستی  .

مهدی ضمیری (18.06.2020) برلن


یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر