۱۳۹۹-۰۸-۲۵

مرگ 100 پناهجوی دیگر در آبهای مدیترانه و سیاست ضد- پناهجویی قدرت های اروپایی

دو قایق حامل  حداقل 140 پناهجو که از ساحل لیبی به سمت اروپا حرکت می کرد روز پنجشنبه 12 نوامبر در دریای مدیترانه غرق شدند.  در این حادثه حدود 100 نفر از پناهجویان جان خود را از دست دادند و در حدود 47 نفر از آنها توسط ماهیگیران و گارد ساحلی لیبی نجات یافتند. جسد 31 پناهجو یافت شد و بقیه ناپدید شده و احتمال زنده ماندن آنها بسیار کم است. این هشتمین قایقی است که از ماه اکتبر در نواحی مرکزی دریای مدیترانه غرق می شود. طبق آمار سازمان جهانی مهاجرت  حداقل 20 هزار پناهجو از سال 2014 در آبهای مدیترانه جان باخته اند  و 11 هزار   نفر دیگر به منطقه جنگ زده لیبی برگردانده شده اند. لیبی جایی است که در آن حقوق بشر برای پناهجویان هیچگونه جایی ندارد، حتی بنا به گفته سازمان ملل متحد  پناهجویان بازداشت شده  مورد سوء استفاده و استثمار جنسی و فیزیکی قرار می گیرند و ممکن است به دام قاچاقچیان انسان و یا مواد مخدر گرفتار شوند.

از دست دادن جان این تعداد انسانهایی که برای زندگی کردن و پشت سر گذاردن فقر و بدبختی و به امید زندگی بهتری برای فرزندانشان قصد مهاجرت می کنند بیانی از سیاست های دشمنانه اتحادیه اروپا و بقیه کشورهای اروپایی نسبت به پناهجویان. این کشور ها برای جلوگیری از سیل پناهجویان و یا به اصطلاح برای ترساندن آنها عملیات گشت و  تجسس در آب های مدیترانه را متوقف و این عملیات را به مکانهای  نزدیک به مرزهای خود محدود کرده اند و خطرناک ترین مسیر ها ی دریایی به حال خود رها شده اند تا پناهجویان را به کام خود ببلعد.

مسئولین اتحادیه اروپا و بقیه کشورهای اروپایی وانمود می کنند که با کشتار پناهجویان از طریق رها کردن آنها در آبهای مدیترانه با قایق های قدیمی و پوسیده ای که قاچاقچیان برای حمل پناهجویان از آن استفاده می کنند می توانند حرکت پناهجویان را به سمت کشورهای اروپایی سد کنند. اما واقعیت این است که پناهجویانی که این راههای دشوار و خطرناک را به جان می خرند امکان زندگی در محل و دیار خود را از دست داده اند. و راه های پرمخاطره تری را نیز برمی گزینند.

مهمترین علت مهاجرت ها به سمت کشورهای اروپایی و آمریکا شرایطی است که قدرت های بزرگ امپریالیستی برای مردم جهان سوم ایجاد کرده اند. جهانی شدن سرمایه امکان زندگی در کشورهای جهان سوم را هر روز سخت و سختر می کند. بسیاری از دهقانان و کشاورزان و تولیدات داخلی در کشورهای جهان سوم قدرت مقابله با محصولات وارداتی را ندارند، بسیاری از زمین های آنها به قیمت ارزان توسط دولت های فاسد غصب و به شرکت های چند ملیتی فروخته شده اند. یکی از علل سیل روزافزون پناهجویان از کشورهای گینه، سنگال در غرب آفریقا به طرف جزایرقناری که از خطرناک ترین مسیر های دریایی است این است که ماهیگیران محلی قادر نیستند در آبهای خود با کشتی های ماهیگیری اروپایی رقابت کنند. در نتیجه کلا حرفه و زندگی خود را رها می کنند و راهی مهاجرت در این مسیر خطرناک می شوند و تعداد بسیاری در این راه جانباخته اند. مقامات و مسئولین اروپایی که از سیل پناهجویان در حیرت هستند و می خواهند بدانند چرا این همه پناهجو به سمت اروپا روانند باید اول از همه پاسخ دهند که این قایق های عظیم ماهیگیری در آبهای سنگال و گینه چکار می کنند، شرکت های چند ملیتی اشان در زمین های حاصلخیز آفریقا چکار می کنند و… تا جواب سوال خود را بگیرند. خود را این گونه قربانی نشان ندهند، و این سیاستهای پناهجو ستیزی را توجیه نکنند.

مبارزه برای جهانی بدون مرز- (افغانستان – ایران)

13 نوامبر 2020

 

email: riawwb2017@gmail.com

                   Facebook.com/riawwb

website: www.ri-awwb.orgriawwb

 


یک نظر بنویسید

 

نظرات شما

بدون نظر